Kerkverhaal

Lieke Sies voelt zich gedragen door haar gemeente

“De kerk is een geweldig bindmiddel!”

“Toen mijn man en ik jaren geleden hierheen verhuisden, voelden we ons meteen thuis in
deze kerk. Wat dat is, is moeilijk te omschrijven. Het tintelt hier.” De 72-jarige Lieke Sies is
lid van de protestantse gemeente die samenkomt in de Grote Kerk van Neede. “Wanneer
je het moeilijk hebt, merk je van alle kanten de oprechte betrokkenheid en hulp in
praktische zin.”

De lokale kerk waar Lieke Sies lid van is, telt achthonderd leden. Een grote groep mensen,
maar toch voelt het als een vertrouwde club. “Natuurlijk ken ik niet iedereen persoonlijk,
wel van gezicht. Neede is niet zo groot, dus je komt elkaar regelmatig tegen. Op zondag,
maar ook doordeweeks tijdens koorrepetities, of in de supermarkt. Dat maakt de kerk echt
deel van je dagelijks leven. De saamhorigheid is groot, zonder benauwend te zijn. We volgen
elkaar, tonen belangstelling, maar helpen elkaar ook in praktische zin. Wat je kunt doen voor
elkaar, dat doe je. Zeker in lastige periodes zijn we er als gemeenteleden voor elkaar.”

“De mensen leefden met me mee: bezoek, telefoon, post,
mails en app-jes, bloemen ... het hield niet op!”

Die betrokkenheid heeft Lieke zelf ook ervaren. In vier jaar tijd kreeg zij te maken met
diverse botbreuken en twee heupoperaties. “Ik heb flink wat tijd in de lappenmand
doorgebracht, maar iedere keer was de lokale kerk er weer. De mensen leefden met me
mee: bezoek, telefoon, post, mails en app-jes, bloemen ... het hield niet op! Ook mijn man
deelde in al die aandacht. Het voelde als een warme deken. Net zolang tot ik er helemaal
bovenop was. Ik voelde me erg gedragen.”

Bijzonder project
Het is juist die onderlinge verbinding waar Lieke waarde aan hecht. Het is dan ook niet
verwonderlijk dat ze een van de kartrekkers was in een bijzonder project in de gemeente:
Generatie Project M. “Catechisanten van dertien tot vijftien jaar werden gekoppeld een
oudere uit de gemeente. Maar aan wie? Dat probeerden ze in vijf weken te achterhalen. Het
contact verliep geheimzinnig via een ‘mystery box’ in de carport van onze predikant.

“Wat hebben we een plezier gehad!”

Op een activiteitenmiddag, met spelletjes en raadsels, konden de jongeren waardevolle
aanwijzingen vinden over de identiteit van hun ‘mystery connector’. “Wat hebben we een
plezier gehad! De senioren verzorgden een gezamenlijke maaltijd, met daarin allerlei hints
verwerkt. Zo bedacht iemand met een visuele beperking een worteltjestaart; een redacteur
van het kerkblad bezorgde soep met lettervermicelli, de diaken bracht druivensap en brood
en de kosteres serveerde onder andere dropsleutels verbonden met linten in de kleuren van
het kerkelijk jaar.” De aanlevering van dit alles gebeurde in het diepste geheim.

Iedereen kon het voelen: hier tintelt iets!
Tijdens de afsluitende kerkdienst werd onthuld welke senior aan welke catechisant was
verbonden en welke tips in de juiste richting wezen. Eén catechisant had in deze weken zelfs
familieleden ingezet om via gesprekken tijdens de koffie-na-de-dienst anderen uit te horen.
“We hebben ontzettend gelachen toen een senior aanvankelijk door twee catechisanten
werd verdacht, terwijl hij in deze periode niet eens in het land was!”
Na de dienst was er dan eindelijk de echte ontmoeting tussen jongeren en ouderen. De
intentie is dat de tweetallen elkaar blijven opzoeken. De eerste pizza-dates zijn al gepland.”
Het mooie is: deze groepen zoeken elkaar niet snel op, hebben misschien zelfs vooroordelen
over elkaar. Maar nu konden ze elkaar op een ludieke manier beter leren kennen. “Die
onderlinge verbondenheid groeide niet alleen bij de deelnemers, maar in de hele gemeente.
Je kon het voelen: hier tintelt iets!”

“Voor mij is de kerk veel waard, heel veel!”

Het project illustreert hoe belangrijk het is dat we er voor elkaar zijn, vindt Lieke. “Door de
manier waarop je je opstelt als mens, kun je laten zien hoe God het bedoeld heeft: naar
elkaar omzien, openstaan voor wat er leeft bij anderen, geen oordeel maar een vrije blik
naar elkaar. We hebben elkaar nodig. Voor mij is de kerk daarom veel waard, heel veel!”

Wat is voor jou waardevol in de kerk?